Contact
Contact
Artikelen

Nieuwsbrief Maart

Gepubliceerd op:
1/4/2020
10
min.

Zambia, Mpongwe en Masaiti district,

Aanleiding:

In 2018 was ik om en nabij 6maanden werkzaam in Mpongwe als algemeen manager en vertegenwoordiger bestuur bij een NGO. De opdracht was om de management posities zo snel mogelijk over te dragen aan het lokale bestuur. Dit ging versneld mede door ingrijpen van de donor organisatie Wilde Ganzen.

We, als echtpaar, ervoer en toen reeds dat God de NGO gebruikte als middel om me naar deze plek te brengen voor iets wat ik nog niet in beeld had. De contacten groeiden snel met overheden, kerkleiders en directe omgeving. Na het bezoeken van diverse kerken in Mpongwe kwam ik in contact met de Miracle Life Community Church in Mpongwe. Ik mocht dienen in prediking en coaching. Tijden mijn laatste maand in 2018 inMpongwe was ook Gretha op bezoek. De voorganger van de kerk, Joe Nkohma, bleek ook de leider  van J-Life Zambia te zijn.J-Life Afrika is een beweging die leiderschap wil ontwikkelen voor de kerken inAfrika. Hiervoor zijn verschillende training/congrescentra opgericht inAfrikaanse landen waaronder in Zambia. Dit centrum is gebouwd op 65 km afstand van Mpongwe in het district Masaiti.

Er kwam de indringende vraag in 2018 of ik niet wilde blijven om het centrum te gaan leiden. Het centrum wordt maar voor 10-15% van de tijd benut. IK voelde niet dat ik daarom moest blijven. IK ging naar NL met de belofte over het verzoek te denken/bidden.

Begin januari 2019 groeide het idee dat het centrum kan worden gebruikt als “beschutte werkplaats” voormensen met een beperking. (Ik werkte meer dan 13 jaar als manager in de sociale werkvoorziening en was oa verantwoordelijk voor een werkplaats waar 750 mensen werkten.)

Het idee werd positief omarmt door het leiderschapsteam van de kerk in Mpongwe. De afspraak  werd gemaakt om in november 2019 te komen en te inventariseren wat reeds wordt gedaan voor mensen met een beperking. IN de tussentijd was er een positief contact met het Liliana Fonds. Ik mocht contact opnemen met hun relatie in de hoofdstad Lusaka. Na een maand te hebben rondgereisd was de conclusie dat het starten van een beschutte werkplaats is een stap te vlug.

Contacten met de lokale overheden, directeur kinderziekenhuis, de Chewshire Homes Society of Zambia en de kerk gaven de conclusie dat de eerste stap een voorlichtingscampagne moet zijn. De vraag kwam of ik hierin een voortrekkersrol in wil innemen. 

Het verstand dat protesteert, geest en hart die overtuigen

De vraag was helder en de innerlijke overtuiging was geboren dat de Here God dit van ons vraagt in 2020.We besloten om geld hiervoor vrij te maken zodat ik terug kon gaan en we vooreen jaar dit kunnen financieren.

Voor het werk, het aanpassen van het centrum (oa het sanitair en rolstoel vriendelijk maken) ,presentatiemateriaal, communicatiemiddelen, geloven we dat God mensen zal inspireren financieel te ondersteunen.

Ik hoop dat ik een team van vrijwilligers kan formeren. De gedachte is dat 2 van leden van het team dan 2jaar betaald worden om de campagne voort te zetten. In de kerk deze missie volledig een plaats krijgt. De beperkte mensen “uit de kast” komen.  Vooroordelen, culturele aannames worden geslecht. Er initiatieven ontstaan die de kwaliteit van leven voor de mensen met een beperking verbeteren.

Mijn doelstellingen:

Bewustzijn initiatieven voor ouders en overheden t..b.v het begrijpen van mensen met een beperking

Life coach (leiders, managers, bedrijfsleven, overheid)

Preken en onderwijs

Vertrek

Woensdag 26 februari 2020.Na een emotioneel afscheid van Gretha kwam ik 27 februari 2020 weer terug inAfrika. De afgelopen twee weken waren gevuld met acclimatiseren en vele gesprekken/bezoeken.

Mijn werkvergunning uit 2018is nog tot 2 mei 2020 geldig. Een paar weken voor vertrek kwam de afwijzing van mijn nieuw aangevraagde visum. Op 10 maart heb ik een nieuwe aanvraag verzonden.Wat extra ondersteunende brieven en authenticatie stempels van de rechtbank al hier moeten nu voldoende zijn om een nieuw visum te krijgen. Ik moet waarschijnlijk naar Lusaka om mijn visum op te halen. Een reis naar Lusaka is om en nabij 4,5 uur met de bus.

Ontwikkeling

Het verheugende nieuws is dat een echtpaar, een man en twee vrouwen beschikbaar zijn voor het vormen vaneen team. Aanstaande zondag zullen we na de kerkdienst voor het eerst samenkomen. Indien dit positief verloopt kunnen we werken aan de vormgeving van het team.

Voornemen:

Ik wil mijn reis naar het ministerie voor immigratie in Lusaka gebruiken om enkelen van het team mee te nemen en hun te introduceren aan de Chewshire Homes Society of Zambia. Deze NGO heeft een voorlichting gemaakt om lokale overheden te informeren. Deze drie dagen durende instructie zie ik als eerste stap voor de leden om inzicht te krijgen over wie en wat we het hebben. Ik hop dat we deze eerste fase in mei kunnen afsluiten. Het team zal daarna activiteiten moeten gaan plannen om hun kennis door te geven aan de lokale autoriteiten. Kennis te krijgen over  water gebeurd in Mpongwe en de regio’s. Een intensief en ambitieus voornemen.

Komende weken.

Ik ga in ieder geval in april wonen in het centrum. Ik zal daar overwegend alleen zijn. Vanaf 9 april tot 9 mei zijn de scholendicht.  Er wordt dan een blok van driemaanden afgesloten.  Ik woon nu bij JoeNkoma thuis. Met de kinderen thuis van school is dit minder praktisch. Ik wil mijn tijd in het centrum gebruiken wat aan het achterstallig onderhoud/schoonmaak te doen. Dit is afhankelijk van de financiën. Verder het verder vorm geven aan de plannen ter verbeteringen  aan toiletten en douches. Ik speel met de gedachten dat het fantastisch zou zijn als er gebouw kan bij worden gebouwd zoals die op campings. Ik denk dat dit een betere oplossing is dan het verbouwen van de huidige toilet ruimtes. Deze aanbouw zou dan ook kunnen functioneren als  “badhuis” voor de mensen in de directe omgeving. (Tot mijn 18e jaar moest ik zelf nog naar een “badhuis” omme 1 keer in de week te douchen, deze voorziening was in de wijk waar ik woonde in de Zaanstreek)

Ondertussen zoek ik contact met de mensen in de nabije omgeving. In eerste aanleg is duidelijk dat een heel hoog percentage van de populatie niet verder is gekomen dan groep 6 en alleen Bemba spreken. Ik heb dus een tolk nodig om beter te begrijpen wat er gebeurd in dat gebied. Ik hoop dat ik op deze manier ga ontdekken waar de mensen (kinderen) met een beperking zijn.

Afsluitend.

Bovenstaande klinkt misschien alsof ik het allemaal aardig weet. Er is regelmatig ok veel verwarring. Ook door mij vliegen dan de gevoelens van wanhoop en verwarring. Wil ik terug naar mijn veilige omgeving.Gelukkig geen enkel voornemen een organisatie op te zetten. Wil er zijn om mensen met elkaar te verbinden, commitment voor God en elkaar te versterken. Ik leer veel van de cultuur, mijn eigen (belemmerende) overtuigingen. In al dit denken, voelen en ervaren is er de vrede die al mijn verstand overstijgt. Ik ervaar en leef wat de spreuken dichter zegt in de Bijbel: Vele zijn de gedachten van de mens maar God leidt zijn voetstappen.

Denk, bid, vraag, trek een stuk met ons mee. Op wat voor manier dan ook. Dankbaar voor iedere steun.

Heel veel zegen, hartelijke groet,

Jan en Gretha Blokker

Geschreven door: